Gaz pieprzowy należał do najprostszych i najwygodniejszych narzędzi obronnych, więc bez trudu mógł być stosowany przez osoby nie posiadające żadnego przeszkolenia w technikach samoobrony. Z tego powodu był najbardziej rozpowszechniony wśród prywatnych użytkowników potrzebujących prostego i skutecznego narzędzia do obrony, aczkolwiek personel mundurowy również doceniał skuteczność gazu obezwładniającego, używając go w bardziej zaawansowanych formach.

Gaz obronny do szkoleń samoobrony

gaz pieprzowy treningowyPersonel mundurowy posiadał znacznie większy dostęp do narzędzi obronnych, w tym i odmian gazu obronnego niedostępnego dla użytkowników cywilnych. Użycie takiego gazu wymagało jednak dużej wprawy, głównie ze względu na znacznie silniejsze środki drażniące, służące do obezwładniania osób niepodatnych na działanie słabszych odmian gazów. Z oczywistych przyczyn, na szkoleniach mających na celu udoskonalenie technik obronnych nie używano standardowej odmiany gazu, stosując zamiast niego gaz pieprzowy treningowy, występujący zarówno w tradycyjnej formie aerozolu, jak i w odmianie używanej w ręcznych miotaczach gazu. Od standardowych odmian gazów obronnych odróżniał się przede wszystkim bardzo niewielką skutecznością, dzięki której mógł być używany do demonstracji i ćwiczeń technik obronnych z użyciem gazu. Treningowy gaz w dalszym ciągu posiadał w składzie substancje drażniące, jednak miały one na tyle niskie stężenie, by efekt podrażnienia utrzymywał się przez nie więcej niż dwie minuty i nie powodował trwałego dyskomfortu, aczkolwiek był na tyle widoczny by gaz mógł być używany do treningu i szkoleń. W przeciwieństwie do obronnych odmian gazów, treningowy wariant mógł być również błyskawicznie usunięty z twarzy. Tak jak i gazy używane do faktycznego obezwładniania, gaz treningowy występował w formie całkowicie lotnej, jak i żelowej, by lepiej przygotować użytkowników do używania obydwu rodzajów gazów pieprzowych.

Były one również używane we wszystkich rodzajach miotaczy, jakie używane były również z gazami obronnymi. Na szkoleniach demonstrowano więc użycie typowego, kieszonkowego gazu obronnego, najczęściej używanego przez osoby cywilne, jak również bardziej wyspecjalizowane użycie ręcznego miotacza gazu, dostępnego dla personelu mundurowego oraz ochroniarzy monitorujących obiekty o podwyższonym poziomie bezpieczeństwa. Mimo odmiennych urządzeń miotających, wszystkie treningowe odmiany gazu posiadały identyczne cechy i były całkowicie bezpieczne w użyciu na dowolnym szkoleniu czy kursie samoobrony.